شرایط معرفی مال برای اجرای احکام

معرفی مال برای اجرای احکام
فهرست مطالب

معرفی مال برای اجرای احکام؛ شرایط توقیف، ارزیابی و تبدیل مال

محکوم‌علیه از تاریخ ابلاغ اجراییه ده روز فرصت دارد حکم را اجرا کند، برای پرداخت محکوم‌به با محکوم‌له توافق کند یا مالی معرفی کند که وصول طلب از آن امکان‌پذیر باشد، معرفی مال پس از پایان ده روز نیز ممنوع نیست، اما ممکن است تا آن زمان اموال دیگری توقیف شده، هزینه اجرایی ایجاد شده یا اقدامات مربوط به حبس آغاز شده باشد.

مال معرفی‌شده باید قابل شناسایی، توقیف، ارزیابی و فروش باشد، اعلام نام مالی که مالکیت آن روشن نیست، به آن دسترسی وجود ندارد یا تمام ارزش آن در رهن و بازداشت مقدم قرار گرفته، الزاماً اجرای حکم را متوقف نمی‌کند.

معرفی مال برای اجرای احکام چه اثر قانونی دارد؟

معرفی مال، دارایی مشخصی را در اختیار فرایند اجرا قرار می‌دهد تا پس از بررسی مالکیت و شرایط قانونی، توقیف و در صورت لزوم فروخته شود.

صرف ثبت یک درخواست به معنای توقیف قطعی مال نیست، واحد اجرا باید تعلق مال، امکان توقیف، حقوق اشخاص ثالث، مستثنیات دین و قابلیت وصول طلب از آن را بررسی کند.

تکلیف محکوم‌علیه در مهلت ده‌روزه

ماده ۳۴ قانون اجرای احکام مدنی مقرر کرده است محکوم‌علیه باید ظرف ده روز از ابلاغ اجراییه، حکم را اجرا کند، برای پرداخت ترتیب بدهد یا مالی معرفی کند که اجرای حکم و استیفای محکوم‌به از آن ممکن باشد.

اگر خود را قادر به اجرای حکم نمی‌داند، باید در همین مهلت صورت جامعی از دارایی خود به قسمت اجرا بدهد و در صورت نداشتن مال، این موضوع را صریحاً اعلام کند. شخص ثالث نیز می‌تواند به‌جای محکوم‌علیه، مالی برای استیفای محکوم‌به معرفی کند.

پایان مهلت ده‌روزه، حق معرفی مال در مراحل بعدی را از بین نمی‌برد، بااین‌حال، محکوم‌له می‌تواند حتی پیش از پایان این مهلت، مالی از محکوم‌علیه معرفی کند و تأمین محکوم‌به را بخواهد.

چه زمانی معرفی مال مانع حبس می‌شود؟

معرفی هر مال، به‌تنهایی مانع حبس موضوع قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی نیست.

اگر محکوم‌علیه به استناد ماده ۳ آن قانون حبس شده یا در معرض حبس باشد، زمانی حبس نمی‌شود یا از حبس آزاد خواهد شد که مال معرفی‌شده یا کشف‌شده، طبق نظر کارشناس رسمی، تمام محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی را پوشش دهد، در این حالت، مرجع اجرا مال را توقیف و طلب را از محل آن وصول می‌کند.

بنابراین، معرفی مالی که فقط بخش کوچکی از بدهی را پوشش می‌دهد ممکن است برای پرداخت همان قسمت مفید باشد، اما لزوماً اثر ماده ۴ و جلوگیری از حبس را ایجاد نمی‌کند.

این حکم فقط درباره حبس ناشی از محکومیت مالی جاری است. معرفی مال، بازداشت یا حبس شخص را که مبنای قانونی دیگری دارد رفع نمی‌کند.

آیا معرفی مال مانع توقیف سایر دارایی‌هاست؟

معرفی صرف مال چنین اثری ندارد. ابتدا باید مال توقیف و کفایت آن احراز شود.

اگر مالی پیش‌تر تأمین و توقیف شده و برای پرداخت محکوم‌به کافی باشد، اصل بر این است که طلب از همان مال وصول شود. اگر مال کافی نباشد، به میزان کسری از سایر اموال محکوم‌علیه توقیف خواهد شد. همچنین توقیف اصولاً باید به میزان محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی محدود باشد.

در مورد حقوق و مزایای استخدامی، قانون حکم ویژه‌ای دارد. اگر حقوق محکوم‌علیه در حال توقیف باشد و بعداً مالی معرفی شود که برای استیفای تمام محکوم‌به کافی است، توقیف حقوق و مزایا متوقف می‌شود.

بااین‌حال، محکوم‌له نیز می‌تواند تا پیش از آغاز عملیات فروش، یک‌بار تبدیل مال توقیف‌شده را بخواهد. بنابراین، محکوم‌علیه با معرفی اولیه یک مال، همیشه حق قطعی و انحصاری برای اجرای حکم فقط از همان دارایی پیدا نمی‌کند.

چه اشخاصی می‌توانند برای اجرای حکم مال معرفی کنند؟

مال ممکن است از سوی محکوم‌علیه، شخص ثالث یا محکوم‌له معرفی شود. آثار این سه وضعیت یکسان نیست.

معرفی مال متعلق به محکوم‌علیه

در حالت معمول، محکوم‌علیه یکی از دارایی‌های خود را معرفی می‌کند. درخواست باید تا حد امکان شامل مشخصات دقیق مال و مدارکی باشد که مالکیت او را نشان می‌دهد.

برای نمونه، عبارت «یک خانه دارم» برای توقیف ملک کافی نیست. پلاک ثبتی، بخش ثبتی، نشانی، میزان سهم، مشخصات سند و وضعیت رهن یا بازداشت باید اعلام شود.

درباره خودرو نیز ارائه شماره پلاک، مشخصات راهور، شماره شاسی و محل نگهداری می‌تواند شناسایی و توقیف را تسهیل کند.

معرفی مال شخص ثالث برای بدهی دیگری

تبصره ماده ۳۴ به شخص ثالث اجازه می‌دهد مال خود را برای استیفای محکوم‌به معرفی کند. شخص ثالث با این اقدام، آگاهانه مال خود را در معرض توقیف، ارزیابی و فروش قرار می‌دهد.

محکوم‌علیه نمی‌تواند یک‌طرفه ملک پدر، همسر، شریک یا شخص دیگری را معرفی کند و انتظار داشته باشد واحد اجرا آن را بفروشد، رضایت و اراده مالک باید برای مرجع اجرا احراز شود.

اگر مالک شخصاً درخواست را ثبت کند، وکالت‌نامه مطرح نیست، اگر نماینده‌ای از طرف او اقدام کند، اختیار نماینده برای معرفی مال جهت استیفای بدهی دیگری باید صریح و برای مرجع اجرا قابل احراز باشد.

ماده ۳۴ شکل خاص و واحدی برای این نمایندگی مقرر نکرده است؛ ازاین‌رو مدارک مورد پذیرش ممکن است با توجه به نوع مال و رویه مرجع اجرا متفاوت باشد.

باید میان معرفی داوطلبانه مال توسط شخص ثالث و توقیف اشتباهی مال او تفاوت گذاشت، اگر مال شخص ثالث بدون رضایت او به‌عنوان مال محکوم‌علیه توقیف شود، مالک می‌تواند با رعایت مواد ۱۴۶ و ۱۴۷ قانون اجرای احکام مدنی اعتراض ثالث اجرایی مطرح کند.

معرفی اموال بدهکار از سوی محکوم‌له

محکوم‌له می‌تواند بعد از ابلاغ اجراییه و حتی پیش از پایان مهلت ده‌روزه، اموال محکوم‌علیه را برای تأمین محکوم‌به معرفی کند و قسمت اجرا مکلف به پذیرش آن است.

پس از پایان مهلت نیز اگر محکوم‌علیه مال مناسبی معرفی نکرده باشد، محکوم‌له می‌تواند هر زمان مالی از او شناسایی کند، استیفای طلب از آن را بخواهد.

مرجع اجرا نیز به درخواست محکوم‌له مکلف است از راه‌های قانونی برای شناسایی دارایی اقدام کند. از جمله می‌توان فهرست حساب‌های بانکی را از بانک مرکزی و اطلاعات املاک و سایر دارایی‌ها را از مراجع مربوط مطالبه کرد.

معرفی مال برای اجرای احکام

مال معرفی‌شده باید چه شرایطی داشته باشد؟

معرفی مال برای اجرای احکام فقط مالی نیست که ارزش ظاهری داشته باشد. باید بتوان آن را به‌طور قانونی و عملی به وجه تبدیل کرد.

امکان احراز مالکیت مال

تعلق مال به محکوم‌علیه یا شخص ثالث معرفی‌کننده باید قابل احراز باشد، اجرای احکام نمی‌تواند صرف ادعای یکی از طرفین، مال دیگری را بفروشد.

مال منقولی که در تصرف شخص دیگری است و متصرف نسبت به آن ادعای مالکیت دارد، بدون دلیل کافی به‌عنوان مال محکوم‌علیه توقیف نمی‌شود، اموال منقول خارج از محل سکونت یا کار محکوم‌علیه نیز فقط در صورت وجود قرائن کافی بر مالکیت او قابل توقیف‌اند.

درباره املاک ثبت‌شده، اداره ثبت بررسی می‌کند که ملک به نام چه شخصی ثبت شده است، اگر ملک به نام محکوم‌علیه نباشد، این موضوع به قسمت اجرا اعلام می‌شود.

قابلیت قانونی توقیف و انتقال

مال باید قانوناً قابل توقیف و انتقال باشد، مالی که خریدوفروش آن ممنوع است، ضبط شده یا حق انتقال آن وجود ندارد، معمولاً مال مناسبی برای استیفای محکوم‌به نیست.

مستثنیات دین نیز اصولاً قابل توقیف نیستند؛ مگر اینکه محکوم‌علیه با رضایت خود آن مال را برای استیفای محکوم‌به معرفی کند.

وجود رهن یا بازداشت قبلی همیشه مانع معرفی نیست، اما فقط مازاد ارزش مال پس از کسر حقوق مقدم می‌تواند برای طلب جدید مؤثر باشد.

دسترسی به مال و امکان اجرای نیابت

مال باید قابل شناسایی و دسترس‌پذیر باشد، در قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، نبود امکان دسترسی به مال در حکم نداشتن مال شناخته شده و اثبات عدم دسترسی بر عهده مدیون است.

قرار داشتن مال در شهر یا حوزه قضایی دیگر به‌تنهایی مانع توقیف نیست، اجرای احکام می‌تواند از واحد اجرای حوزه‌ای که مال در آن قرار دارد نیابت بخواهد.

اما مالی که محل آن نامعلوم است، در اختیار شخص ناشناس قرار دارد یا امکان بازدید و ارزیابی آن فراهم نیست، ممکن است برای جلوگیری از حبس یا توقف عملیات اجرایی کافی شناخته نشود.

کفایت ارزش خالص مال

ملاک، ارزش اسمی یا ادعایی مال نیست؛ بلکه ارزش خالص قابل وصول آن پس از کسر دیون مقدم، رهن، هزینه فروش و سایر حقوق قانونی اهمیت دارد.

اگر مال برای پوشش تمام محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی کافی نباشد، کسری بدهی از سایر دارایی‌های محکوم‌علیه وصول می‌شود. برای جلوگیری از حبس نیز ارزیابی کارشناس رسمی باید کفایت مال برای تمام بدهی و هزینه‌ها را تأیید کند.

امکان عملی ارزیابی و فروش

قابل توقیف بودن با آسان‌فروش بودن یکسان نیست، ملک مشاع، سهم یک شرکت بسته، مال در تصرف شخص ثالث، طلب مورد اختلاف یا ملکی با چند بازداشت مقدم ممکن است ارزش اقتصادی داشته باشد، اما وصول طلب از آن زمان‌بر یا دشوار باشد.

مال مناسب، دارایی‌ای است که بتوان آن را شناسایی، بازدید، ارزیابی، آگهی، مزایده و منتقل کرد، ارزش زیاد بدون امکان فروش، همیشه به معنای کفایت عملی مال نیست.

معرفی ملک، خودرو، حساب بانکی و سایر دارایی‌ها

نوع دارایی، مدارک موردنیاز و شیوه توقیف را تغییر می‌دهد.

شرایط معرفی ملک ثبت‌شده یا فاقد سابقه ثبت

برای معرفی ملک ثبت‌شده بهتر است این اطلاعات ارائه شود:

پلاک اصلی و فرعی و بخش ثبتی؛

نشانی کامل؛

شماره سند یا شناسه مربوط؛

میزان سهم محکوم‌علیه؛

وضعیت مشاع یا مفروز بودن؛

وجود رهن یا بازداشت مقدم؛

وضعیت اجاره، تصرف و منافع ملک.

ملک ثبت‌شده اصولاً زمانی به‌عنوان مال محکوم‌علیه بازداشت می‌شود که ثبت آن به نام او احراز شود.

اگر ملک سابقه ثبت نداشته باشد، توقیف آن زمانی ممکن است که محکوم‌علیه در آن تصرف مالکانه داشته یا به موجب حکم نهایی مالک شناخته شده باشد، اگر حکم مالکیت صادر شده ولی هنوز نهایی نشده باشد، توقیف امکان‌پذیر است، اما ادامه عملیات فروش به نهایی شدن حکم مالکیت وابسته خواهد بود.

در ملک مشاع، فقط سهم محکوم‌علیه فروخته می‌شود؛ مگر اینکه سایر شرکا فروش تمام ملک را بخواهند، در آن صورت، بدهی و هزینه‌های اجرایی از سهم محکوم‌علیه پرداخت می‌شود.

معرفی خودرو و اموال منقول

برای خودرو باید اطلاعاتی ارائه شود که استعلام مالکیت و توقیف را ممکن کند؛ مانند شماره پلاک، مشخصات راهور، شماره شاسی و محل نگهداری.

خودرو صرفاً به دلیل وسیله نقلیه بودن جزء مستثنیات دین نیست، اگر خودرو ابزار ضروری امرار معاش باشد، مانند خودرویی که استفاده شغلی ضروری از آن می‌شود، باید وضعیت آن با توجه به شرایط واقعی محکوم‌علیه بررسی شود.

درباره سایر اموال منقول نیز محل نگهداری، تعداد، مشخصات و دلایل مالکیت اهمیت دارد، اگر مال نزد شخص ثالث باشد و او ادعای مالکیت کند، توقیف ممکن است متوقف یا به ارائه دلیل بیشتر و اعتراض ثالث منتهی شود.

معرفی حساب، سهام و طلب از اشخاص ثالث

موجودی حساب بانکی، سپرده، سهام، حقوق مالی قابل انتقال و طلب محکوم‌علیه از اشخاص ثالث ممکن است قابل توقیف باشند.

محکوم‌له می‌تواند از مرجع اجرا بخواهد حساب‌های بانکی و سایر اموال از مراجع ذی‌ربط استعلام شوند.

در مورد طلب از شخص ثالث، باید تا حد امکان نام بدهکار، منشأ طلب، مبلغ و دلایل آن مانند قرارداد، سند تجاری یا حکم ارائه شود، ادعای نامشخص درباره وجود طلب، همیشه برای توقیف کافی نیست.

معرفی مال در رهن یا دارای بازداشت مقدم

چنین مالی فقط به میزان مازاد واقعی آن قابل استفاده است، پیش از معرفی باید ارزش روز مال، مانده بدهی مقدم، خسارت‌ها، هزینه‌ها و تعداد بازداشت‌های پیشین بررسی شود.

قانون توقیف مازاد مالی را که در وثیقه دین یا در بازداشت دیگری است پذیرفته است، اگر بعداً از اصل مال رفع رهن یا بازداشت شود، توقیف مازاد به توقیف اصل مال تبدیل می‌شود.

معرفی ملکی که ارزش آن چهار میلیارد تومان است، اما چهار میلیارد تومان بدهی مقدم و هزینه روی آن قرار دارد، از نظر عملی مالی برای طلب جدید فراهم نمی‌کند.

آیا می‌توان مستثنیات دین را معرفی کرد؟

مستثنیات دین اموالی هستند که قانون برای حفظ حداقل زندگی و امکان امرار معاش محکوم‌علیه، اصولاً از توقیف مصون کرده است.

مصادیق اصلی مستثنیات دین

ماده ۲۴ قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی این موارد را از مصادیق اصلی مستثنیات دین می‌داند:

منزل مسکونی متناسب با شأن عرفی محکوم‌علیه در حالت اعسار؛

اثاثیه ضروری زندگی؛

آذوقه مورد نیاز محکوم‌علیه و افراد تحت تکفل؛

کتاب‌ها و ابزار علمی متناسب برای اهل علم و تحقیق؛

وسایل و ابزار ضروری کار و امرار معاش؛

تلفن مورد نیاز مدیون؛

مبلغ ودیعه مسکن در صورت تحقق شرایط قانونی.

تشخیص مستثنیات دین با توجه به عرف، اوضاع فعلی شخص، نیازهای معیشتی و افراد تحت تکفل انجام می‌شود و دادگاه مجری حکم می‌تواند برای این تشخیص از کارشناس کمک بگیرد.

معرفی ارادی منزل یا ابزار کار ضروری

محکوم‌علیه می‌تواند با رضایت خود مالی را که جزء مستثنیات دین است برای استیفای محکوم‌به معرفی کند، این امکان در ماده ۲۷ آیین‌نامه نحوه اجرای محکومیت‌های مالی تصریح شده است.

بنابراین، معرفی خانه متناسب، ودیعه مسکن یا ابزار اصلی کسب‌وکار نباید با این تصور انجام شود که واحد اجرا در هر حال آن را غیرقابل توقیف اعلام خواهد کرد.

پس از معرفی ارادی و ورود مال به فرایند توقیف، استناد مجدد به مستثنیات دین ممکن است با اختلاف جدی روبه‌رو شود، قانون درباره امکان عدول در همه مراحل حکم صریح و یکسانی ندارد؛ ازاین‌رو معرفی این اموال باید پس از بررسی پیامدهای معیشتی و وضعیت پرونده انجام شود.

منزل مسکونی بیش از نیاز و شأن عرفی

عبارت «تنها خانه محکوم‌علیه» به‌تنهایی مصونیت مطلق ایجاد نمی‌کند.

اگر منزل بیش از نیاز و شأن عرفی محکوم‌علیه در حالت اعسار باشد، مال دیگری در دسترس نباشد و روش آسان‌تری برای وصول طلب وجود نداشته باشد، امکان فروش آن و اختصاص مازاد بر قیمت منزل متناسب به پرداخت بدهی وجود دارد، قانون روش‌هایی مانند استفاده از منافع بخش مازاد یا انتقال سهم مشاع را نیز در اولویت بررسی قرار داده است.

تفاوت مهلت ده‌روزه معرفی مال و مهلت سی‌روزه اعسار

این دو مهلت هدف و اثر متفاوت دارند.

مهلتاقداماثر اصلی
ده روز از ابلاغ اجراییهاجرای حکم، ترتیب پرداخت، معرفی مال یا اعلام و ارائه صورت داراییانجام تکلیف اجرایی؛ بدون جلوگیری از معرفی مال توسط محکوم‌له پیش از پایان مهلت
سی روز از ابلاغ اجراییهطرح دعوای اعسار همراه با صورت کامل اموالجلوگیری از حبس تا تعیین تکلیف اعسار، در صورت رعایت شرایط قانونی

اگر محکوم‌علیه تا سی روز پس از ابلاغ اجراییه، همراه با صورت تمام اموال خود دعوای اعسار مطرح کند، تا تعیین تکلیف اعسار حبس نمی‌شود؛ مگر اینکه دعوا را مسترد کند یا دعوای او با حکم قطعی رد شود.

اعسار پس از سی روز نیز قابل طرح است، اما برای جلوگیری از حبس یا آزادی، ممکن است رضایت محکوم‌له یا معرفی کفیل یا وثیقه معتبر و معادل محکوم‌به لازم شود.

معرفی یک مال کم‌ارزش جایگزین صورت کامل اموال در دعوای اعسار نیست.

مراحل معرفی مال از ثبت درخواست تا فروش

محاسبه مبلغ کامل قابل اجرا

پیش از انتخاب مال باید مجموع مبلغ قابل اجرا مشخص شود، این مبلغ ممکن است شامل اصل محکوم‌به، خسارت‌های مورد حکم، هزینه دادرسی، حق‌الوکاله مورد حکم و هزینه‌های اجرایی باشد.

اگر هدف جلوگیری از حبس است، مال باید همه محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی را پوشش دهد؛ نه فقط اصل بدهی.

ثبت درخواست و مدارک مالکیت

معرفی مال باید به‌صورت رسمی در پرونده اجرایی ثبت شود. درخواست بهتر است شامل این موارد باشد:

شماره پرونده اجرایی؛

مشخصات معرفی‌کننده؛

توصیف دقیق مال؛

محل مال؛

دلایل مالکیت؛

وضعیت رهن و بازداشت؛

درخواست صریح توقیف و استیفای محکوم‌به

ثبت درخواست به‌تنهایی مال را توقیف نمی‌کند. ابتدا باید امکان قانونی اجرای درخواست بررسی شود.

توقیف و تنظیم صورت مال

پس از احراز شرایط، دستور توقیف صادر و صورت مال تنظیم می‌شود.

درباره ملک، مشخصات مالک، محل، حدود، وضعیت مشاع یا مفروز، حقوق اشخاص دیگر و واگذاری منافع باید در صورت مال درج شود.

پس از توقیف، هرگونه انتقال قطعی، شرطی یا رهنی نسبت به مال توقیف‌شده باطل و بلااثر است، قرارداد یا تعهدی که بعد از توقیف و به زیان محکوم‌له ایجاد شود نیز بدون رضایت کتبی او نافذ نیست.

دخالت یا تصرف آگاهانه و بدون اجازه در مال توقیف‌شده، به‌نحوی که با توقیف منافات داشته باشد، ممکن است مشمول مسئولیت کیفری ماده ۶۶۳ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی شود.

ارزیابی و ابلاغ قیمت

ارزیاب با توافق طرفین تعیین می‌شود، در صورت نبود توافق یا حضور نداشتن محکوم‌علیه، مأمور اجرا از میان کارشناسان رسمی و در صورت نبود کارشناس رسمی، از اشخاص خبره و معتمد ارزیاب انتخاب می‌کند.

نتیجه ارزیابی باید بلافاصله به طرفین ابلاغ شود، مقررات ارزیابی اموال منقول درباره اموال غیرمنقول نیز اعمال می‌شود.

مزایده و پرداخت محکوم‌به

اگر بدهی پرداخت نشود و فروش مستقیم تحت نظارت اجرا نیز انجام نگیرد، مال مطابق مقررات از طریق مزایده فروخته می‌شود.

اگر فروش بخشی از اموال برای پرداخت محکوم‌به و هزینه‌ها کافی باشد، باقی اموال فروخته نمی‌شود و به مالک بازگردانده خواهد شد.

از وجه حاصل، محکوم‌به و هزینه‌های قانونی پرداخت می‌شود و مازاد به مالک مال مسترد خواهد شد.

فروش‌نرفتن مال در مزایده ممکن است به معرفی مال دیگر، قبول مال از سوی محکوم‌له، تجدید مزایده یا در شرایط قانونی به استرداد مال به مالک منتهی شود.

مهلت اعتراض به ارزیابی و عملیات مزایده

اعتراض به مبلغ کارشناسی با شکایت از تخلف مأمور اجرا یا تشریفات مزایده یکسان نیست.

اعتراض سه‌روزه به قیمت کارشناسی

هر یک از طرفین می‌تواند ظرف سه روز از تاریخ ابلاغ ارزیابی به نظر ارزیاب اعتراض کند.

اعتراض در دادگاهی رسیدگی می‌شود که حکم به وسیله آن اجرا می‌شود، دادگاه در صورت ضرورت دستور تجدید ارزیابی می‌دهد و تصمیم آن در این خصوص قطعی است.

هزینه ارزیابی مجدد بر عهده معترض است و اگر ظرف مهلت اخطار پرداخت نشود، به اعتراض ترتیب اثر داده نخواهد شد.

اعتراض مؤثر باید مشخص باشد؛ مانند اشتباه در مساحت، اوصاف، وضعیت ثبتی، حقوق مقدم، محل مال یا نمونه‌های مقایسه‌ای.

اگر اعتراض مستقیماً متوجه مبلغ و نظر کارشناسی است، نباید با اتکا به مهلت‌های دیگر، مهلت سه‌روزه ماده ۷۵ از دست برود.

شکایت یک‌هفته‌ای از تخلفات اجرایی و مزایده

برای برخی تخلفات مزایده اموال منقول، ماده ۱۳۶ مهلت یک هفته از تاریخ فروش را تعیین کرده است؛ از جمله انجام مزایده در زمان یا مکان دیگری، جلوگیری غیرقانونی از خرید یا فروش به شخص ممنوع.

درباره مال غیرمنقول نیز شکایت از تنظیم صورت ملک، تخلف در ارزیابی به‌عنوان اقدام اجرایی، نقض مقررات مزایده و سایر اقدامات مأمور اجرا باید ظرف یک هفته از تاریخ وقوع اقدام مطرح شود.

میان ماده ۷۵ درباره اعتراض سه‌روزه به نظر ارزیاب و ماده ۱۴۲ درباره شکایت یک‌هفته‌ای از اقدامات اجرایی مربوط به ملک، هم‌پوشانی ظاهری وجود دارد، راه محتاطانه این است که:

1. اعتراض به مبلغ و نظر کارشناسی در سه روز از ابلاغ ثبت شود؛

2.شکایت از تخلف در شیوه ارزیابی یا عملیات فروش، بدون اتکا به تمدید آن مهلت و در مهلت یک‌هفته‌ای مربوط مطرح شود.

اگر ارزش مال کمتر یا بیشتر از بدهی باشد چه می‌شود؟

اگر ارزش مال کمتر از محکوم‌به باشد، مال می‌تواند بابت بخشی از بدهی توقیف و فروخته شود؛ اما باقی محکوم‌به از سایر دارایی‌ها وصول خواهد شد.

اگر مال ارزش بیشتری داشته و قابل تجزیه نباشد، تمام آن ممکن است توقیف شود، در مورد مال غیرمنقول، قانون توقیف مقدار مشاعی معادل محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی را پیش‌بینی کرده است.

در عمل، فروش سهم مشاع همیشه آسان نیست، بنابراین معرفی ملکی که چند برابر بدهی ارزش دارد ولی سهم‌برداری یا فروش آن دشوار است، ممکن است انتخاب مناسبی نباشد.

اجرای احکام فقط تا میزان محکوم‌به و هزینه‌های قانونی حق برداشت دارد، مازاد حاصل از فروش متعلق به مالک است.

آیا می‌توان مال توقیف‌شده را با مال دیگری جایگزین کرد؟

محکوم‌علیه می‌تواند یک‌بار و تا پیش از شروع عملیات مربوط به فروش، تبدیل مال توقیف‌شده را درخواست کند.

مال جایگزین باید از نظر قیمت و سهولت فروش کمتر از مال قبلی نباشد، محکوم‌له نیز یک‌بار و تا پیش از آغاز عملیات فروش حق درخواست تبدیل دارد.

اگر هر یک از طرفین به تصمیم قسمت اجرا اعتراض داشته باشد، می‌تواند به دادگاه صادرکننده اجراییه مراجعه کند و تصمیم دادگاه در این خصوص قطعی است.

قانون زمان دقیق و واحدی برای اینکه چه اقدامی «شروع عملیات مربوط به فروش» محسوب می‌شود تعیین نکرده است، به همین دلیل، درخواست تبدیل باید در نخستین فرصت و پیش از ورود جدی پرونده به تشریفات فروش مطرح شود.

پرداخت کامل محکوم‌به و خسارت‌های قانونی نیز موجب رفع توقیف خواهد شد.

آیا محکوم‌علیه می‌تواند مال توقیف‌شده را خود بفروشد؟

بله. ماده ۵۹ قانون اجرای احکام مدنی اجازه داده است محکوم‌علیه با نظارت مأمور اجرا، مال توقیف‌شده را بفروشد؛ مشروط بر اینکه حاصل فروش برای پرداخت مبلغی که مال بابت آن توقیف شده و هزینه‌های اجرایی کافی باشد.

این روش می‌تواند در بعضی پرونده‌ها از فروش مال با قیمت نامناسب در مزایده جلوگیری کند.

فروش باید تحت نظارت اجرا انجام شود، محکوم‌علیه حق ندارد بعد از توقیف، خارج از فرایند اجرا مال را به دیگری منتقل کند.

مثال انتخاب مال مناسب برای اجرای حکم

فرض کنید شخصی به پرداخت ۳۰۰ میلیون تومان به‌اضافه هزینه‌های اجرایی محکوم شده است، او یک خودروی قدیمی به ارزش تقریبی ۶۰ میلیون تومان و یک قطعه زمین بدون رهن به ارزش تقریبی ۴۰۰ میلیون تومان دارد.

اگر فقط خودرو معرفی شود، ممکن است خودرو بابت بخشی از محکوم‌به توقیف شود، اما باقی بدهی همچنان قابل وصول است، این خودرو نیز معمولاً برای جلوگیری از حبس کافی نیست؛ زیرا تمام محکوم‌به و هزینه‌ها را پوشش نمی‌دهد.

در صورت معرفی زمین، اجرای احکام باید مالکیت، وضعیت ثبتی، بازداشت‌های احتمالی و ارزش کارشناسی را بررسی کند، حسب وضعیت ثبتی ممکن است سهمی متناسب با بدهی توقیف شود.

اگر در نهایت مبلغ فروش بیشتر از بدهی و هزینه‌ها باشد، مازاد به مالک زمین بازگردانده خواهد شد.

این مثال فرضی است. نتیجه هر پرونده به ارزیابی رسمی، حقوق مقدم، وضعیت تصرف و امکان واقعی فروش بستگی دارد.

اشتباهات محکوم‌علیه هنگام معرفی مال

معرفی مال بستگان بدون رضایت مالک: محکوم‌علیه نمی‌تواند مال همسر، والدین یا شریک خود را یک‌طرفه در معرض فروش قرار دهد.

معرفی مال کم‌ارزش برای جلوگیری از حبس: مال باید تمام محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی را طبق ارزیابی رسمی پوشش دهد.

معرفی مال مستثنی با تصور رد قطعی آن: معرفی ارادی مستثنیات دین ممکن است آن مال را در معرض توقیف و فروش قرار دهد.

معرفی ملک قولنامه‌ای بدون بررسی شرایط توقیف: ملک ثبت‌شده‌ای که به نام محکوم‌علیه نیست، صرفاً با ارائه قولنامه همیشه مستقیماً قابل فروش نیست.

معرفی مال در رهن بدون محاسبه مازاد: فقط مازاد پس از طلب مقدم برای پرونده جدید مؤثر است.

تصور توقف خودکار تمام توقیف‌ها: تا زمانی که مال توقیف و کفایت آن احراز نشده، ممکن است اقدامات اجرایی ادامه پیدا کند.

از دست دادن مهلت اعتراض به ارزیابی: اعتراض به مبلغ کارشناسی فقط سه روز مهلت دارد.

انتقال مال پس از توقیف: انتقال مال توقیف‌شده باطل و بلااثر است و تصرف منافی توقیف ممکن است پیامد کیفری داشته باشد.

آیا معرفی مال بدون وکیل امکان‌پذیر است؟

معرفی مال الزاماً به وکیل نیاز ندارد. محکوم‌علیه، محکوم‌له یا شخص ثالث می‌تواند شخصاً درخواست خود را ثبت و مدارک لازم را ارائه کند.

اقدام شخصی زمانی ساده‌تر است که:

مالکیت مال روشن باشد؛

مال در رهن یا بازداشت نباشد؛

ارزش آن با بدهی متناسب باشد؛

مستثنیات دین مطرح نباشد؛

شخص ثالث یا شریک دیگری نسبت به مال ادعا نداشته باشد.

بررسی تخصصی در این وضعیت‌ها اهمیت بیشتری دارد:

معرفی منزل مسکونی یا ابزار اصلی کار؛

معرفی مال شخص ثالث؛

ملک مشاع یا قولنامه‌ای؛

رهن و بازداشت‌های متعدد؛

اختلاف درباره ارزش خالص مال؛

هم‌زمانی معرفی مال با دعوای اعسار؛

خطر حبس محکوم‌علیه؛

اعتراض به ارزیابی یا مزایده؛

درخواست تبدیل مال؛

آغاز عملیات انتقال ملک.

جهت رزرو مشاوره با وکیل اجرای احکام کلییک نمایید

پرسش‌های رایج درباره معرفی مال برای اجرای احکام

آیا می‌توان ملک پدر یا همسر را معرفی کرد؟

محکوم‌علیه نمی‌تواند بدون رضایت مالک چنین کند. مالک می‌تواند شخصاً مال خود را معرفی کند یا از طریق نماینده‌ای اقدام کند که اختیار او برای این کار احراز شود.

آیا برای معرفی مال شخص ثالث وکالت‌نامه رسمی لازم است؟

اگر مالک شخصاً اقدام کند، نیازی به وکالت‌نامه ندارد. اگر نماینده اقدام می‌کند، اختیار صریح او باید اثبات شود. قانون در ماده ۳۴ یک شکل واحد برای مدرک نمایندگی تعیین نکرده و تشخیص مدارک کافی به نوع مال و مرجع اجرا بستگی دارد.

اگر مالی معرفی شود، فوراً توقیف می‌شود؟

خیر. مالکیت، قابلیت توقیف، دسترسی، وضعیت رهن، مستثنیات دین و کفایت ارزش مال باید بررسی شود.

آیا مال کم‌ارزش مانع حبس می‌شود؟

لزوماً خیر. برای اثر ماده ۴، مال باید طبق نظر کارشناس رسمی تمام محکوم‌به و هزینه‌های اجرایی را پوشش دهد.

آیا می‌توان خانه مشمول مستثنیات دین را معرفی کرد؟

بله. محکوم‌علیه می‌تواند با رضایت خود آن را معرفی کند. این تصمیم باید با آگاهی از احتمال فروش و آثار معیشتی گرفته شود.

آیا معرفی مال کافی توقیف حقوق را متوقف می‌کند؟

اگر مال معرفی‌شده برای استیفای تمام محکوم‌به کافی باشد، ماده ۹۸ توقف توقیف حقوق و مزایای استخدامی را پیش‌بینی کرده است.

تا چه زمانی می‌توان تبدیل مال را درخواست کرد؟

محکوم‌علیه و محکوم‌له هر کدام یک‌بار و تا پیش از شروع عملیات مربوط به فروش می‌توانند درخواست تبدیل کنند. مال جایگزین نباید از نظر قیمت و سهولت فروش ضعیف‌تر باشد.

آیا می‌توان بعد از معرفی مال، اعسار خواست؟

معرفی مالی که تمام بدهی را پوشش نمی‌دهد، لزوماً مانع طرح اعسار نسبت به باقی بدهی نیست. اما محکوم‌علیه باید همه اموال و نقل‌وانتقالات لازم را در صورت دارایی اعلام کند و کتمان مال می‌تواند آثار قانونی داشته باشد.

قوانین و منابع استفاده‌شده برای معرفی مال برای اجرای احکام

1. قانون اجرای احکام مدنی، به‌ویژه مواد ۳۴ و ۳۵ درباره مهلت ده‌روزه و معرفی مال توسط محکوم‌علیه، شخص ثالث و محکوم‌له.

2. مواد ۴۹ تا ۵۹ قانون اجرای احکام مدنی درباره توقیف متناسب، استیفا از مال توقیف‌شده، تبدیل مال، توقیف مازاد، آثار توقیف و فروش تحت نظارت مأمور اجرا.

3. مواد ۶۱ و ۶۲ قانون اجرای احکام مدنی درباره مال منقول در تصرف شخص ثالث و قرائن مالکیت.

4. مواد ۷۴ تا ۷۶ و ۱۱۰ قانون اجرای احکام مدنی درباره ارزیابی و اعتراض سه‌روزه.

5. مواد ۹۸ تا ۱۰۲ قانون اجرای احکام مدنی درباره توقیف حقوق و اموال غیرمنقول.

6. مواد ۱۳۱، ۱۳۲، ۱۳۵، ۱۳۶ و ۱۴۰ تا ۱۴۴ قانون اجرای احکام مدنی درباره مزایده و فروش اموال.

7. مواد ۱۴۶ و ۱۴۷ قانون اجرای احکام مدنی درباره اعتراض شخص ثالث اجرایی.

8. قانون نحوه اجرای محکومیت‌های مالی، به‌ویژه مواد ۲، ۳، ۴، ۶، ۸، ۱۹ و ۲۴.

9. مواد ۲۶ و ۲۷ آیین‌نامه نحوه اجرای محکومیت‌های مالی مصوب ۱۳۹۹.

10. ماده ۶۶۳ کتاب پنجم قانون مجازات اسلامی درباره تصرف منافی با توقیف در مال بازداشت‌شده.

 

اشتراک گذاری
تلگرام
واتساپ
ایمیل

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *